Ben Nasıl oldum?

Bir insan ki damarı var, kanı var, enginler almaz dağlar dar.Son damlasına kadar cesur,varlıklar gibi cömert,tüten son ocağına kadar misafir perver son Türk ‘e kadar gayretli… Vatan oksijeni tiryak olur,imanı ikinci kanat, kahramanlığı kartal bakışı, cesareti aslan pençesi,coşkun ırmak akışlı,suskunluğuyla konuşan anlam fışkırtan bir abide…

Kesenin kılıç değil ,kol olduğunu bilen,elbisesiz insanı,insanlıksız et ve kemik yığınına tercih edebilen bir nesil…

Maddeyi manaya boğdurmamış karşısındaki dağı içindeki imanla eritip işleyen bir ruh…

Taşı delen suyun kuvveti olmadığını bilen,süreklilikte arayan,dalgaların büyüklüğünde arayan bir akım…

Her zerrede imanını tazeleyen, kırmızılıklarda canlanan ,dalgalanan ,yüzen,uçan ay yıldızda parlayan manadan ilham alan, aldığı nefes gibi yenilenen,tazelenen bir insan…

Kararlı adımlarla yokluklara savaş açan,cenazede, doğumda,düğünde, ne zaman gerek olsa orda olan hakiki dost…

Sabah ezanından sonra severken gördüm seni,ekin başaklarını , umutlarını başaklara bağlamış düğünü bayramı ekmeği onda gördün. Hasat kelimesinin manası büyük lügatinde…

Ekmeğine haram katmadın,Sürülerinin ağzı ondan bağlıydı,kafan yerlerde yürürken neler hissettiğini tahmin edebiliyorum,Sütçü İmamın mezarını neden ziyaret edemediğini ,tuvaletlerde saklanan pırlanta gibi kızlarımızı ben de bilirim senin gibi…

Terini meymenetsiz yerlere dökmedin,ekmeğine tuz yaptın,canını cananlarına kattın,Mehmetçiğine patik ördün geceleri,takke koyardın çantasına,bilirdin asıl sevginin nerde başladığını,neyle başladığını…

Sen özgürlüğe alışıksın zincir , pranga kar etmez sana,dağlar bent dahi olamaz önünde,fışkıran bir şehit kanı gibi serinletir,zapt edilmez bir çığ gibi patlarsın zulmün üstüne..

Gemilerin karada bile gittiğini gösterdin aleme,asaletini imanınla perçinledin haykırdın hakikati semanın derinliklerine..

Çitlerle ,duvarlarla kesmedin dostluğunu,dikenli telleri hak ettiği yerlerde kullandın,açıldın dünyaya çiçek verdin meyveye durdun güz mevsiminde...

Güzelliğini kırmızı güle,unutulmayı çoban püskülüne,çocukluğu düğün çiçeğine,mavi menekşeye bağlılığı,papatyada masumluğu,sarmaşığa evliliği,düşünceyi hercaiye verdin yediverenler sundun aleme eşyaya mana yükledin uçurdun kalplere,güvercin oldu mesaj verdi bizlere…Sen güller attın bütün dünya aleme ,alemi sıkıştırdın güle…

Emeksiz yemek olmaz dedin;inandın kendine bir yıldız seçtin gökyüzünde bir de ay vurdu yüzüne bayrak oldun…Ben oldum …Sen oldun… Biz olduk…